2 Kasım 2015 Pazartesi

Yine dene, yine yenil, daha iyi yenil!


02 Kasım 2015 Pazartesi 23.53 

Ne kadar oldu? Ne kadardır düşüncelerimi paylaşmaktan kaçar oldum? Emin değilim... 2 ay? Yoksa 3 müydü? Ne fark eder ki? Önemli olan gerçekten de korkuyor olmam. Düşüncelerimden, düşüncelerim içerisinde yarattığım kendi cehennemimden sıyrılamayacak kadar korkak olmamdı bütün mesele... Hayata karşı, çevreme, kendime kelimenin tam anlamı ile kontrol edilemez bir öfke duyuyorum ya, bak işte bu doğru. Fakat sormadan da edemiyor insan, öyle değil mi? Peki ama bu noktada olmana sebep olan seçimler kimin eseriydi dersin? Yoksa bedenini, ruhunla kendi benliğini, bir yabancı ile mi paylaşır oldun? Aslında pek de sanmıyorum... Henüz değil... O halde mızmızlanmanın, hayata küs bakışlarla bakmanın alemi de yok. Burada olmayı, bu derin batağa saplanıp da kalmayı sen seçtin; bir başkası değil ya, senden gayrı kim olabilir ki... Mağlup olmak için doğmuşsak ne var bunda? Kazanmak, galip olmak bizlerin harcı değilse ne var? Hayata küsmeli, her mağlubiyet sonrası kapılarımızı kapatmalı ve kendimizi kendi yalnızlığımız içerisinde hapsetmeliyiz öyle mi; ifade ettiği kadar, temsil ettiği düşünce kadar ürkütücü... Bu kadar kolay olmamalı... Hayata bu denli erken küsmek, bizim gibi adamlara yakışmamalı... Ayağa kalkmanın, kırılan kalpleri onarmanın, kaybedilen mücadelelerde yeniden daha büyük mağlubiyetler yaşamak için savaşmanın tam zamanı. Ne de güzel söylemişler ey oğul, dur da bir dinle: "Yine dene, yine yenil, daha iyi yenil!" 

Paylaş

Hiç yorum yok :

Yorum Gönder

Mesaj Bırakın

İletişim Formu

Ad

E-posta *

Mesaj *