1 Şubat 2015 Pazar

Yeni Bir Bahar Gerek


1 Şubat 2015 Pazar 22.22

Bir gün başka bir şehirde uyanmak istiyorum aslında. Hiç tanımadığım insanlarla çevrili olmak, hayata bam başka bir kapıdan bakabilmek istiyorum ama... Mesela; bir gece gözlerini kapatacaksın sonsuz karanlığa. Uyandığındaysa, yep yeni insanlarla, umut dolu hayallerle çevrili olağanüstü hayatlarla ışıldayan koca bir aydınlığa ulaşacaksın o anda. Doğal elbet; onlarında acıları olacaktır. Arkalarında bıraktıkları sevdaları, yüreklerinde taşıdıkları kalp kırıklarıyla, onların da yaşadıkları basitçe bir hayat ama... Heyhat; yaşamak zorundayız ya. Mecburiyet işte... Şimdilerde siyah beyazını değil ama, rengarenk olduğu anlarını da görmek istiyorum, yeniden ve yeniden... Ne de güzel olurdu aslında. Sessiz sedasızca çekip gidebilmek. Ardında bıraktıklarının yükünü bir kenara atabilmek. Kolay değildir elbet. Bir başkasına kendi hayatını sunabilmek... Ben yaz çocuğuyum mesela. Kıştan; soğuktan, kardan, tipiden hoşlanmam öyle fazlasıyla. Hayatı da renkli severim doğrusu. Ne kadar da siyah beyaz olsam da şu hayatta, yaprak dökümlerinden de hoşlanamadım bir türlü. Yapamadım; sevemedim bir türlü bu hayatı. Kabul edemedim sanırım. Hayatı dolu dolu yaşayabilmenin anlamını bir türlü öğrenemedim ama... Geç mi kaldık dersin? Yeniden başlamak için? Hayatı dolu dolu, rengarenk yaşayabilmak için? Mevsimler gibi, nazlı bir çiçek gibi, biz de kıştan uyanamaz mıyız bahara?  


Paylaş

Hiç yorum yok :

Yorum Gönder

Mesaj Bırakın

İletişim Formu

Ad

E-posta *

Mesaj *