8 Şubat 2015 Pazar

Kesin Sesinizi Biraz


08 Şubat 2015 Pazar 21.55

Kes sesini... Biraz daha kısık sesle konuş! Dokunma gerçeklere; bırak oldukları yerde, gözümüzün önünde dursunlar öylece. İyi de neden? Neden susacakmışım ki? Neden gürültü patırtı yapmayacakmışım gecenin bu en hararetli vaktinde? Temiz olmalıymışım bir de. Üzerime başıma da dikkat etmeliymişim. Sonra ayıplar, iş vermezlermiş... Çok da umurumdaydı sanki. Çalışmaktan kime ne kuzum? Dünyanın onca derdi dururken düşünecek, neden züppe veledin tekinin pisliğini temizleyen ben olayım ki? Hayret bir şey! O çalışıyor mu ki adamım? Yok beyim, yok; nerede... Kız da vermezlermiş iyi mi! Bak asıl bu koyar işte. Olur mu öyle şey? Bir kaç gece sokaklarda kaldık diye, çöpten bulduklarımızla beslendik, sağa sola sarktık diye de, kız mı verilmezmiş? Pes doğrusu! Olur şey değil; hiç de bu kadarını görmemiştim. Bu kadar kaçığını bir arada görmedim ya, bir de kendimi akıllı sanırdım evvela... Doğrusu, anlamıyorum şu insanları. Kendimi dahi çözemiyorum ya, bir de onlara kendilerini anlatacakmışım gibi, geliveriyorlar dibime dibime. İki üç kuruşu orama burama sokuşturup da kaçıveriyorlar hemen. Sanki o kadar da açmışım, bir ısırık da onların ensesinden koparacakmışım gibi. Hey yavrum hey... Arkalarından bağırmak istiyorum aslında; ben, sizlerden daha zenginim ey efendiler! Ama kime ne? Karnım tok, sırtım pek ya; bir de kafamı ütülemeseler. Daha ne isterim ki şu hayattan... Kesin sesinizi biraz, rahat bırakın beni dertlerimle.
 
Paylaş

Hiç yorum yok :

Yorum Gönder

Mesaj Bırakın

İletişim Formu

Ad

E-posta *

Mesaj *