3 Şubat 2015 Salı

Göç Mevsimi Yakın


03 Şubat 2015 Salı 22.56

Bir hayalim vardı eskilerde. Uçmayı, özgürce gökyüzünde süzülebilmeyi isterdim delicesine. Dertlerden, tasalardan, insanların iki yüzlülüklerinden uzakta, yapayalnız süzülmeyi isterdim sonsuz mavilikler içerisinde. Çokta değil, kısa bir süre öncesine kadar da taşıdırdım bu dileği zihnimin sıcacık köşelerinde. Geceler boyu sevecen bir ana misali, özenle büyütürdüm kalbimin en derinliklerinde. Ama heyhat; hayat bu! Gerçekleri zor yoldan öğretiyor bizlere. Kime sorsan yakınıyor tabii. Hayat zor, insanlara alışmaksa daha da bir zor geliyor işte. Hele ki şu zamanlarda, daha da bir zor... Öyle değil aslında, kaçmak değildi dileğim. Mücadeleden, sevgiden, mutluluktan ve huzurdan kaçmak değildi biricik emelim... Sadece, özgürlüğe, hayattan daha fazla tutkundum belki de... Kim bilir? Korkuyordum bir yerlerde. Zihnimin karanlık, kuytu köşelerinde, yırtıcı bir özlem yatıyordu dileklerle süslediğim. Biraz da bencildik tabii, öyle değil mi? Ne sen veriyorsun sevgini, bir diğerine. Ne de onlar verebiliyorlar karşığında dürüstlüklerini tam kifayesiyle... Ama yine de, biliyorum ki ben kendimi sevdiğim kadar bu hayatı da sevemedim işte. Asıl zor olan da bu ya, nefret ettiğin birisini nasıl sevebilirsin ki? Nefret ederken kendinden bu denli, sevgini nasıl da sunabilirsin bir diğerine? Şaşılası şey doğrusu şu özgürlük. Hele ki bir de göç mevsimiyse; sıcak esen rüzgarlara karşı durabilmek, çok daha zor geliyor şu kanatlarla birlikte. Daha ne söyleyeyim? Bilemedim, tutamadım dilimi işte...

    
Paylaş

Hiç yorum yok :

Yorum Gönder

Mesaj Bırakın

İletişim Formu

Ad

E-posta *

Mesaj *